มามี้กะนาตาชา ตอน หนูนา เด็กหญิงบุพเฟ่ห์
  เข้าหน้าร้อนกันอย่างเป็นทางการที่อังกฤษ แดดส่องประกาย ฟ้าใส เมฆสวย ลมเย็นๆพอให้ขนลุกเวลาพัดมากระหน่ำหน้า อังกฤษเมืองไม่ขาดฝน ร้อนๆได้ไม่ทันจะได้เพิ่มวิตามินดี แดดยังเผาไม่ทันเกรียม แม่งฝนตกอีกแหละ
   คนที่นี่เลยหื่นกระหายแดดยิ่งนัก แดดมากรูออกนอกบ้าน ใส่สั้นเสมอเอว วันดีคืนดีมีสาวๆใส่ยกทรงเดินมาจ่ายตลาด..เด้งดึ้งๆๆ นี่มันลูกบาสหรืออะไร ยังงัยบอกมา ฮาๆๆ สาวๆ หุ่นเซี้ยใส่ เราก็มอง ทำไหม ไม่ทำ เอะหรือทำ ใหญ่เกินไปนะ กรูว่าทำชัวร์ 5555 เม้าท์มอยหอยกาบกับเพื่อนๆ กันคิกคัก แต่วันดีคืนดีมีมนุษย์ป้าใส่ยกทรงรุ่นผ่านสงครามอิรักมาสามรอบยาน จนอยากช่วยพยุงเดินผ่านมาอย่างไม่อายใคร ก็เล่นเอาเราตกตะลึง ตาจะถลน สวดมนต์จังหวะแร็บ นะโม สังโฆ สังขารหนอๆ กรุณาเดินผ่านกรูไปเร็วๆหนอ กรูตกใจ
   กรูจะเป็นลม ปวดใจหนอๆ 555 ช่วงนี้เลยลั่นล้า ออกเที่ยวเก็บเกี่ยวแดดกับหนูนากันบ่อย และเพราะหนูนานางเกิดอาการ terrible two แบบเฉียบพลันเมื่อเดือนก่อน นางออกตัวแร๊ง จนอีแม่ต้องกลับมาทบทวนกระบวนท่า หาตำรามาปราบเจ้...
   ได้ผลสุดยอด แบบไมอยากจะเชื่อ ตำรา super nanny ป้าแกบอกว่า เวลาที่จู่ๆลูกวีนแหก แบบปกติไม่ใช่เด็กวีนแบบfull time เป็นพวกวีนเข้าวีนออก นานๆทีวีนเหวี่ยง เปรี้ยวไม่ขั้นสุด เราต้องใส่ใจเขามากขึ้นคะ และต้องมีกิจกรรมหรือของเล่นที่เหมาะกีบวัยและท้าทายนิดๆ ไม่ใช่ของเล่นแบบที่เล่นกดๆ สองสามทีแล้วเบื่อ. หรือต่อสองสามครั้งก็ทำได้ มองกล่องของเล่นลูก..ถึงเวลาต้องเปลี่ยนของเล่นอีกแล้วคะ ที่มันเด็กเกินไปสำหรับเขาก็เก็บ
   ตอนนี้จะสามขวบ นางชอบของเล่นเสริมจินตนาการ พวกหม้อข้าวหม้อแกง แต่งตัวตุ๊กตา ต่อจิ๊กซอ มากกว่าพวกจิ้มปุ่มมีเสียงคะ เก็บไปได้ถุงใหญ่ บริจาคไปเรียบร้อย เรื่องของเล่นนี่ไม่ยาก เรื่องใส่ใจลูกนี่สิ ปกติก็ว่าตัวเองใส่ทั้งใจเลยนะ
  แต่ก็นั่งๆนึก ช่วงนี้ชอบยืนเหม่อลอยเล่นเฟสที่ห้องครัวบ่อย ปล่อยหนูนาเล่นของเล่นเอง ดูทีวีเอง บางทีก็เอาแต่ล้างจานเหมือนผีสก็อตไบร์ทเข้าสิง 555 ล้างมันอยู่นั้นแหละ เดี๋ยวก็ตากผ้า ซักผ้า ทำนู้นทำนี่ทั้งวัน นั่งลงเล่นกับลูกน้อยลง
  เอาวะ ไหนๆก็นะ แม่ถือโอกาสนี้ขี้เกียจเลยหล่ะกัน 555 ก็ปล่อยจานไว้ ไปนั่งเล่นกับเขา ดูเขาเล่นบ้าง นั่งดูหนังด้วยกัน ให้ได้กอด ได้ถามแม่บ้าง แม่นั้นอะไรอะ..ทำไมมันเป็นแบบนี้แบบนั้น อีแม่แปลงร่างเป็นวิกีพีเดีย กรูแม่งครอบจักรวาลเลยเว้ย มั่วๆบ้างไรบ้างไปเรื่อยคะ555 บังเอิญว่าอ่านเจอเขาว่าเด็กที่พ่อแม่นั่งดูทีวีด้วย พัฒนาการจะดีกว่าเด็กที่ดูคนเดียว เพราะเขาได้ถาม และรู้สึกอบอุ่นกว่า ประมานว่ามีคนใส่ใจว่างั้น 555
   งานนี้แม่ถนัดนัก นั่งดูทีวี เล่นดินน้ำมัน วาดรูปด้วยกัน โดนลูกบังคับ แม่ต้องใช้สีนี้ แม่ทำนี่ตามหนูนานะ บอกบทตลอด 555 หนึ่งเดือนที่ผ่านมา แม้จะออกไปดูนม เอ่ย ไปชมวิวนอกบ้านบ่อย แต่ก็จะมีเวลานั่งกับเขานานๆ เกินครึ่งชั่วโมงต่อครั้ง และหลายครั้งต่อวันคะ กินข้าวแบ่งกัน คุยกัน กอดกันมากๆ ปรากฏว่า ปรากฏการณ์เหวี่ยงสุดชีพหายคะ นางไม่วิ่งหนีแม่แบบวิ่งไปกรี๊ดไปประหนึ่งถูกอีโรคจิตวิ่งไล่ล่าแล้ว ไม่สะบัดมือเวลาจูงกันเดินแล้ว. นางเลิกเป็นลูกลิงห้อยแขน ไม่ยอมเดินต้องลากขนานพื้นไปขึ้นรถ
   และแม้ว่าจะมีเหวี่ยงเล็กๆน้อยๆบ้าง แบบไม่เอาจะทำเอง ไม่เอาจะเอาอันนี้ ไม่เอาอันนั้นแต่เอะเอาอันนั้นด้วย 555 มีบ้างคะ แต่ไม่จัดหนัก แบบทุกวัน ทุกสี่ถึงหกชั่วโมงแบบยาพารา นางมาแบบจุบจิบ นั้นนิดนี่หน่อย อิแม่ก็รับมือไหวอยู่คะ
  มันเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ที่ให้ผลในทางบวกมาก จานล้างเมื่อไหร่ก็ได้ ผ้าก็ไปตากพร้อมกัน ช่วยแม่ตาก ช่วยเก็บลากถูกับพื้นบ้าง บางทีแม่งเปื้อนกว่าตอนก่อนซักอีก 555 แต่หน้าลูกนี่โครตภูมิใจที่ช่วยแม่เก็บผ้าตากผ้าได้ โดยมีอีแม่เป็นผู้ยกนางขึ้นไห้สูงเสมอราว กล้ามแม่งจะขึ้น นี่กรูไปตากผ้าหรือไปยกเวทหนักสิบห้าโลวะ แขนลากกันเลยทีเดียว 555
  หนูนานางมีความสุขกับการได้เอาขยะไปทิ้ง ช่วยแด็ดแกะถั่วลั่นเตา แกะไปกินไป พอจะทำกับข้าว แทบไม่เหลือ ทะเลาะกันกระจุ้งกระจิ้งกับพ่อ แย่งกันกินถั่ว เรามีนางเป็นแรงงานเด็กที่บ้าน 55 มีค่าจ้างเป็นไอติมและกอดอุ่น พยายามรวมเขาในกิจกรรมประจำวันคะ รดน้ำต้นไม้และผัก ถือถุงไปจ่ายตลาด เก็บของเล่นเอง กวาดเศษอาหารเอง เกาหลังแม่ 555 อันนี่แม่แถมให้
  นอกจากฝึกให้เขามีวินัย ก็ยังช่วยให้เขาภูมิใจในตัวเอง มีself esteem และแน่นอนคะ. แม่ขี้เกียจลูกจึงต้องขยัน ทำเองสิเว้ยเฮ้ย 555 แม่ก็ถูกยายเลี้ยงมาแบบบุพเฟ่ห์ ต้องทำเอง 555 หนูนานางจึงเป็นเจ้บุพเฟห์นาตาชาผู้ชื่นชอบการทำอะไรด้วยตัวเอง แรงงานเด็กที่บ้าน ลองใช้กันยังคะ 555

edit @ 1 Sep 2014 06:05:42 by mummyengland

edit @ 5 Sep 2014 05:19:50 by mummyengland

Comment

Comment:

Tweet