ตอนที่ท้อง มีอะไรให้คิดให้กังวลเยอะแยะมากมาย แต่ยิ่งท้องแก่ด้วยแล้ว ยิ่งกังวลเรื่องคลอดลูกมากที่สุด แม้ตัวเองจะทำชิลๆ เพราะอยากคลอดไวๆ ปวดหลัง ปวดก้นกบ นอนไม่ได้ นอนไม่พอ แน่นหน้าอก และโดนเจ้าเด็กฝรั่งถีบๆจนบางทีจุกหายใจไม่ออก ก็ยิ่งอยากคลอด แต่ว่า..เจ็บหลอก กับเจ็บท้องจริงมันเป็นยังงัย
เขาบอกว่าเจ็บหลอก มันจะเจ็บๆ หายๆ เป็นประเดี๋ยวประด๋าว เราก็เจ็บหน่อย ก็นั่งนับแหละมันห่างกันแต่ละครั้งกี่นาที จนสามีปวดกะบาล และต้องฟังเสียงโอ๊ดครวญปวดหลังปวดท้องของเราอยู่เป็นประจำ มันปวดจนน้ำตาเล็ดเลยนะ ปวดหลังแถวๆก้นกบเนี้ย นอนแช่น้ำอุ่น ใส่เข็มขัดรัดสำหรับคนท้อง กินยาพารา ประคบน้ำอุ่น เอาหมด..แต่มันยังปวดอยู่ เอ๊ะ ชักจะบ่นนอกเรื่อง มาเรื่องคลอดลูกดีกว่า ฮาๆๆ เราจะมาแกล้งคนใกล้คลอดกัน ฮาๆๆๆ
ถามว่า..เมื่อไรเจ็บจริง เป็นอย่างไร มีแต่คนบอกว่าเดี๋ยวก็รู้ๆ (แต่กรูอยากรู้แล้วอะ ตอนนั้นคิดในใจ ไม่มีใครบอกเราเลยว่าเจ็บจริงเป็นงัย) มาจะเล่าให้ฟัง เวลาเจ็บจริงนะ มันจะเกิดต่อเนื่องกันทุกๆสิบนาที แล้วก็ห้านาที แล้วก็ทุกๆนาที..เจ็บแบบไหนนะเหรอ อื้ม เจ็บเหมือนปวดท้องเมนส์ แต่เจ็บกว่าประมาณสามหมื่นสามพันล้านเท่า ฮาๆๆๆ ล้อเล่น ไม่ขนาดนั้น ตกใจกลัวกันเลยรึ มันก็เจ็บกว่าหน่อย เจ็บจือๆๆ เรานั้นเป็นคนขี้กลัว เลยเช่าเครื่อง Tens มันเป็นเครื่องช่วยให้เจ็บน้อยลง โดยการสั่นๆๆๆแบบจี้เข้าเส้น แล้วมันจะทำให้เราหลั่งฮอร์โมนช่วยให้หายปวด
แต่มันช่วยแค่ก่อนที่ช่องคลอดจะขยายเท่านั้นคะ หลังจากช่องคลอดขยายแล้ว ต้องยาฉีดอย่างเดียวเลย ฮาๆ แต่ว่าก็ขึ้นอยู่กับระดับความทนทานการเจ็บของแต่ละคนนะคะ คือเราแค่ฉีดยาก็จ๊ากแล้วคะ ดังนั้นอย่ากลัวไป ฮาๆ
ช่วงที่หนึ่งช่วงเจ็บท้องก่อนมดลูกเปิดนี่แล้วแต่คนนะคะ บางคนเจ็บกันข้ามวันเลย แต่เราโชคดี เพราะดันปวดหลัง จึงออกกำลังกายPilates ซึ่งเป็นการยืดเส้นช่วงหลังด้วยท่าโก่งหลังแบบแมว ต้องดูดีวีดี หรือดูในยูทูปได้คะ 10 minutes prenatal pilates ตอน Flexiblility ช่วงทำให้ผนังมดลูกนุ่ม กระดูกเชิงกรานขยาย เตรียมคลอดได้ง่าย แต่อันนี้แนะนำให้คุยกะหมอก่อนนะคะ อย่ามั่วๆทำ เพราะว่าเดี๋ยวคนท้องไม่แข็งแรงจะหลุดเอา
อย่างที่บอกว่าออกกำลังกายช่วยเอาไว้มากก่อนคลอด ตอนเจ็บท้องช่วงหนึ่ง ถึงช่วงปากมดลูกเปิดตัวเต็มที่สิบเซ็นต์ของตัวเองนั้นใช้เวลาแค่สี่ห้าชั่วโมงเองคะ ตอนที่เจ็บแรกๆ ใช้เครื่องเท็นสฺ์ ก็สนุกดี กรืดๆสั่นๆ เรียกพยาบาลมาหาตอนเริ่มปวดหนักยังขำๆ จนพยาบาลถามว่าเธอหัวเราะหรือเธอเจ็บ บอกเขาว่าเจ็บ เขาก็ดูให้ว่าปากมดลูกเปิดแล้ว ดีที่อยู่อังกฤษ พยาบาลใจดีน่ารักมาก คอยมาดู คอยกุมมือ พูดอย่างอ่อนโยน
พอปากมดลูกเปิดเอาหล่ะคะ คราวนี้อิที่เจ็บแป๊ดๆปล๊าบๆ ตอนนี้หล่ะคุณเอ๋ย ร้องเสียงหลงเลย ราวกับในหนัง แหกปาก โอ๊ยยย ลั่นหวอดเลยอะคะ พยาบาลเข้ามาก็ขอโทษเขาที่เสียงดัง และบอกว่าเจ็บ พยาบาลก็ใจดี๊ดี บอกว่าไม่ต้องขอโทษๆ เป็นเมืองไทยคงโดนดุ ถ้าอยู่ รพ.รัฐด้วยแล้ว
พยาบาลแกก็เอายา เพตาดีน มาฉีด..ดันแพ้มันอีก คือฉีดแล้วเหมือนคนเมา หลับไปครึ่งชั่วโมง ตื่นมาห้องมันหมุน มือมันปวกเปียกๆ ปากก็คุมไม่อยู่ ร้องแบบเทปยานๆ คุณณณพยยยยาาาบาาาาลลลล ช่ววววยยยด้วววยยยยคะะะ เจ็บบบบค๊าาาา ร้องแบบนี้อยู่สามชั่วโมงได้ ไม่รู้เรื่องเลย หลับๆตื่นๆ แหกปากสลับๆไป โลกมันหมุนโคลงเคลง พยาบาลตรวจปรากฏว่าปากมดลูกเปิดไปห้าเซ็นต์แล้ว ดีที่บอกสามีให้เขียนเบอร์โทรใส่กระดาษวางไว้ใกล้ๆ และดีที่ได้ห้องส่วนตัว เพราะเสียงดิฉันดังมากกกกกก
พยาบาลก็โทรไปตามจิกสามีให้มาได้แหละ แต่บอกว่าไม่ต้องรีบ เพราะพึ่งเปิดได้ห้าเซ็นต์เอง ครึ่งทาง ปกติเขาใช้เวลากันประมาณชั่วโมงละเซ็นต์ ปรากฏว่าพยาบาลมาเปลี่ยนเสื้อผ้า เอาน้ำมาป้อน ให้คนมารับ(อิคนมารับดุมาก ตอนกินน้ำมือเราปวกเปียก เขาก็บอกว่าทำเอง เราก็ต้องกินเอง ใจร้ายมากเลย กินไปหกไป แต่ตอนนั้นไม่คิดไร ร้องโหยหวนอย่างเดียวเลยอะคะ)
คือมันจื๊อๆๆมาเป็นพักๆ แต่กระชั้นมากหน่อย เลยมีบางช่วงพอคุยได้อยู่ อิยาเพสตาดีนเริ่มหมดฤทธิ์แหละ เราเริ่มทรงตัวได้เป็นปกติ คือไม่หมุนๆเวียนๆ แขนขามีแรงแหละ
แต่ว่าจากห้องพักไปห้องคลอดนั้นใช้เวลาราวๆสิบนาที และรวมที่รอรถเข็นมารับ และพยาบาลเปลี่ยนชุดให้ก็ราวๆชั่วโมงคะ แต่แค่หนึ่งชั่วโมง ไปถึงห้องคลอดปุ๊บ ปากมดลูกเปิดสิบเซ็นต์แล้วคะ ฮาๆๆ แบบว่าจัดเต็ม ระหว่างนั้นก็แหกปากไปตลอด สลับกับบอกพยาบาลว่าเจ็บทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
พยาบาลทำคลอดก็น่ารั๊กน่ารักมาถึงก็แนะนำตัว เราก็เออๆ นึกในใจ กูจะอยากรู้ชื่อเมิงไปทำไม กรุณารีบฉีดยาเข้าเส้นตรงหลังให้กุที ปวดนรกแตกแล้ว (ยาเอพิดูรอล) ปรากฏว่าเธอจิ้มอยู่นานจนแขนเป็นแผลก็ไม่สำเร็จ ปากมดลูกเปิดแล้ว จะคลอดแล้ว ฉันอยู่นิ่งๆไม่ได้แล้ว เขาฉีดเข้าเส้นที่หลังไม่ได้แล้ว สรุปว่า ดิฉันเลยไม่ได้ยาแก้ปวด และต้องพึ่ง แก็ส แอน แอร์ สำหรับสูดทางปากแทน โหย คราวนี้จากอียาเพสตาดีน ที่ทำเอาเหมือนคนเมายา มาเจอแก็สแอนแอร์อีก เหมือนลอยอยู่บนสวรรค์ ฮาๆๆ เกิดมาชาตินี้ไม่เคยกินเหล้าจนเมา ไม่เคยใช้ยา ก็มาวันนี้แหละ รู้แหละคนเมายาบ้ามันเป็นงัย ฮาๆๆ
สามีกะแม่สามีมาถึง ก็พอดีจะคลอด ตื่นเต้นกันใหญ่ ตอนนั้นพยาบาลคนแรกกำลังจะออกเวร..เฮ้ยยย เมิงจะมาออกเวรอีตอนกลางคันกุจะคลอดงี้ได้งัยวะ นึกในใจคะด่าไม่ออก ลอยอยู่บนสวรรค์อยู่ ฮาๆๆ แต่ว่าถือว่าโชคดี เพราะคนแรกนั้นท่าจะมือใหม่ บอกให้เราเบ่งตามสะดวก จนเหงื่อแตก หมดแรง เพลี่ย นอนก็ไม่ได้นอนมาทั้งวันเต็มๆ แล้วก็นอนไม่พอมาสองสามเดือนด้วย สุดยอดมากเลย ในใจตอนนั้นคิด ผ่าท้องกูที กูไม่ไหวแล้ว ฮาๆๆ
พยาบาลคนที่สองมาอย่างดุเลย มาถึงก็บอกอย่าพึ่งเบ่ง อั้นไว้ พักก่อน..ฮ๊ะ มาให้กูพักอะไรตอนนี้ แมร่งปวดเบ่งนี่มันแบบว่าอยากเบ่งมาก ปวดมาก แต่ดีที่อ่านหนังสือมา หมอเขาบอกว่า อย่าเบ่งจนกว่าพยาบาลจะบอกให้เบ่ง ไม่งั้นเราจะหมดแรงเบ่ง คลอดเองไม่ได้ เอาเชื่อเขา แล้วเขาก็ดุด้วย แต่ว่าวิธีของเขาถูกต้องที่สุด
เขาก็บอกเอาสูดแก็สเข้าไป เราก็สูด เขาบอกว่ารู้สึกอยากเบ่งเมื่อไรสูดแก็สเข้าไป หายใจลึกๆ เดี๋ยวลูกจะขาดอากาศ เราก็ตอนนั้นตาลืมไม่ขึ้นแล้ว เพลียมาก แต่มีสติฟังอยู่ เขาก็ถามสามีเราว่าทำไมเราหลับ (ปกติคนอื่นเขาไม่หลับนะ ) อยากจะบอกว่า กูไม่ได้หลับ กูยังฟังเมิงอยู่ แต่กูเหนื่อย กูขี้เกียจลืมตา กำลังทำสมาธิ พยายามมีสติอยู่เว้ย แต่ทั้งหมดนั้นคิดในใจ เพราะไม่มีแรงพูด ฮาๆ
ก็พักประมาณครึ่งชั่วโมง ให้ตัวเองมีแรงเบ่งอีกรอบ ก็สูดแก็สไป ลอยไปในอากาศบ้างไรบ้าง ฮาๆๆ เมาครับ เขาก็ทำไรอีรุงตุงนังกับเรา ตอนนั้นไม่เจ็บหรอกคะ เพราะเจ็บท้องมากกว่า เขาก็ดูว่าเด็กเคลื่อนตัวยังไรไปเรื่อย แล้วก็บอกเอาเบ่ง เอาพัก เอาสูดแก็ส เอาเบ่งอีก หนึ่งสองสาม เบ่งยาวเลย โหย ราวกับเชียร์แข่งเรือยาว สามีก็ให้กุมมือ ตอนนั้นบีบแรงมาก กลับมาสามีมือช้ำเลยอะคะ แม่สามีก็คอยเชียร์ตลอดเวลา
เขาบอกใกล้แล้วๆ อยู่นั้นแหละ เราก็แบบ เมิงใกล้มาจะชั่วโมงแล้วนะ (นึกในใจ) เมื่อไรจะคลอดสักทีคะคุณ
ลูก จนพยาบาลแกบอก เอาหล่ะ ตอนนี้เอาให้สุดๆเลยนะ อยู่สี่ห้าครั้ง สาวน้อยก็พลุบออกมาจนได้ โอ๊ยยยย ตอนนั้นได้ยินเสียงร้อง ก็ดีใจจนน้ำลายไหลอะคะ (แบบว่ายังเมาแก็สอยู่ ฮาๆๆ) สามีก็ตัดสายสะดือ อย่างปลื้มใจ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นบอกว่าจะไม่ตัดสายสะดือเด็ดขาด หน้าตาสามีนั้น ภูมิใจ๊ ภูมิใจ ส่วนภรรยาโทรมโครตๆ หัวฟู ย่ายังมีกะใจถ่ายรูปให้
เจ้าเด็กน้อยถูกเช็ดตัว ชั่งน้ำหนัก ก่อนชั่งยังมีกะใจฉี่ก่อน กลัวว่าจะอ้วนหรืองัย แหม ลูกสาวนะคะ ห่วงเรื่องน้ำหนักตัวที่หนึ่ง พยาบาลยังแซวแหม กลัวว่าชั่งแล้วตัวเองจะหนักหรืองัยสาวน้อย รีบฉี่ก่อนเลย (นิสัยเดียวกะแม่เลยงะ หรือมันเป็นทางพันธุกรรมรึเปล่าเนี้ย ฮาๆ)
พอคลอดแล้ว ก็จะฉีดยาคลอดรก อะไรไป ถ้าเราแผลฉีก ก็จะเย็บให้ ขนาดฉีดยาชายังเจ็บเลยอะคะ แต่ว่าตอนนั้นได้เจ้าตัวน้อยออกมานอนซุกอกแม่แล้ว ก็เจ็บๆ แต่ว่ามีความสุขดี และอ้วกแตกด้วย เพราะเมาอีแก็สนั้น ฮาๆๆ
อ่านกันมาขนาดนี้ อย่ากลัวไปนะคะ เพราะว่าธรรมชาติสร้างให้เราสามารถมีลูกและคลอดออกมาได้ และถ้ามันมีอะไรที่เหลือบ่ากว่าแรง อย่างไรเสีย คุณหมอก็อยู่ใกล้ๆ เดี๋ยวเขามีวิธีช่วยเราเองแหละคะ เอาเป็นว่าเขียนให้พอได้ลุ้น ให้ได้ตื่นเต้น และเตรียมตัวเตรียมใจเสียแต่เนินๆ ตัวเองแผลจากการคลอดเจ็บอยู่ราวๆสองอาทิตย์ก็หายคะ ไปไหนมาไหนได้สะดวก แต่ปวดหลังอยู่ราวๆเดือนได้ พอออกกำลังกายตามที่เขาสอน แป๊บเดียวก็เข้าที่เข้าทางคะ
น้ำหนักตัวก็ลดหมดเลยสิบสี่กิโลภายในสองเดือนกว่าๆ เพราะให้นมลูกเอง เลี้ยงเอง เหนื่อย แต่มีความสุขมากๆเลยคะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณแม่ใกล้คลอดทุกคนนะคะ ครั้งหนึ่งในชีวิตคะ ได้น้ำตาเล็ดเพราะลูกบ้าง ซึ้งดีคะ ฮาๆๆ
ขอให้คิดว่าคนอื่นที่เขาเฉาะหน้า เฉาะนม เปลี่ยนจมูก เขายังทนได้เพื่อความสวย เราก็ทนได้เพื่อลูกคะ ของเราเจ็บแปล็บเดียว ไม่กี่ชั่วโมง แผลก็ไม่กี่วันก็หาย แปล็บเดียวเท่านั้น เอาน่า เขาทำกันมาเป็นพันๆปีแล้ว เรื่องคลอดลูกเนี้ย ฮาๆ เราก็ทำได้ สบายๆ เดี๋ยวได้ดมตูดเด็กแล้วก็จะหายเจ็บเองอะคะ ฮาๆ
edit @ 9 Apr 2012 04:58:15 by JanEngland
edit @ 9 Apr 2012 05:18:37 by JanEngland
edit @ 9 Apr 2012 17:07:57 by JanEngland
edit @ 10 Apr 2012 04:08:25 by JanEngland
edit @ 2 May 2012 20:30:21 by JanEngland
